ASTROLOJİLERDE BURCUNUZ

Doğum Tarihinizi Seçiniz



Astrolojinizi Seçiniz



ASTROLOJİ TARİHÇESİ

Astrolojinin Tarihsel gelişimi

Astrolojinin geçmişine dair bilinen arkeolojik veriler MÖ 3500 yıllarına kadar uzanmaktadır. Bugün bu konularla ilgili bilgiler Batı kaynaklarından tercüme edilse de, Batı’nın referans noktası Doğu kültürleridir. Örneğin,  Roma / Grek Mitolojisi ve arketipleri ve olayları hatta bu olayların detayları Sümer kaynaklarıyla çok benzerlik göstermektedir.

MÖ yaklaşık 3500 – 300 yılları arası dönem

İlk Astronomik Gözlemler ve Antik Astrolojinin Ortaya Çıkışı dönemidir.

MÖ yaklaşık 3000 – 1500 dönemi

Daire Biçiminde Yapılar, Güneş Kültleri ve Avrupa´da Astronomik Gözlemlerinin görüldüğü, Taş devri ve Bronz çağından kalma arkeolojik bulguların elde edildiği süreçtir. Gökyüzü hareketlerini, her şeyden önde dinsel olarak, geniş bir ilgi alanı içerisinde değerlendirdikleri gözlemlenmektedir. Nitekim MÖ 1600 yılından kalma "Nebra Gök Diski" buna örnek verilebilir. Ancak hemen eklemek gerekir ki son dönemlerin perspektifinde bilinen tanımlanması kapsamında bir „astrolojiden“ bahsetmek mümkün değildir.

MÖ yaklaşık 2500´den itibaren

Mezopotamya´da artık İlk Astroloji Sistematiklerinin oluşturulmasına başladığını görmekteyiz.

MÖ 1728 – 1689 dönemi

Hammurabi hükümdarlığı altında astronomik bilgi dağınıklığını bir düzene sokarak derleme maksadıyla bir takvim reformuna gidilmiştir.

MÖ yaklaşık 1500 – 300 yılları arası dönem

Mezopotamya´da Astrolojik Manüeller /Kompendium; „Astronomik Günlükler“; “ŞAMAŞ / Güneş” ı çevreleyen “Yıldızlı Çember” / Burçlar Kuşağı şemasının yani Batı dilinde ki ZODIAC Kuşağı Gelişimi; İlk doğum haritaları, takvimsel ve astronomik tablolar tanzim ediliyor. Hesaplama işlemleri tekniklerinin de daha da geliştirildiğini görüyoruz.

MÖ yaklaşık 1350´den itibaren

Latincesi Astrolab / ‘’Yıldızyığan“ olan veya günümüz Türkçesinde ki seslendirilmesi ile ilk usturlaplar'a rastlamaktayız. Bu zaman aralığındaki en önemli manüeller, MÖ yaklaşık olarak 1000 yılında tamamlanmış olması gereken Astrolojik Sembolizmin ilk referansı olan ENUMA ANU ENLİL ve MÖ 800 ve 686 yılları arasında tamamlanan astronomik seri MUL.APİN ortaya çıkıyor. MUL. APİN içeriğinde şimdiki adıyla, Uranüs, Neptün Pluto dâhil günümüz deki “12 Planet” in Yörüngeleri Yörünge Seyir zamanlarını doğru olarak tanımlanabildiği görülüyor.

MÖ 6. – 4. yy arası dönemlerden kalma Bâbil [BAB İL / Tanrı kapısı] Kral konaklarındaki Astronomik Günlükler daha sonra Batlamyus gibi batı astrologlarına kendi teorilerini oluşturma konusunda kaynak oluyorlar. En eski Horoscope 'lar ise MÖ 5. yy´a tarihleniyorlar.

MÖ yaklaşık 1000 – 300 dönemi

Batı da Mikrokozmos- Makrokozmos Modelinin Felsefi olarak ortaya çıkışıdır. Ezoterik düşünce için temel olan bu açıklama modeli birbirlerine paralel olarak Mezopotamya, Mısır da vardır ve bu model’in benzeri,  düşünsel olarak felsefede Pisagor, Empodekles gibi filozofların vasıtasıyla Roma/Grek de ortaya çıkıyor


MÖ yaklaşık 500 – 300 dönem

Babil / Kalde Astrolojisi kaynaklarından alınan Roma/Grek Astroloji varsayımları Platon, Eudoxos ve Aristo, astrolojisi için esas olan temel felsefi pozisyonları geliştirilmesinde kaynak oluyor.

 MÖ yaklaşık 190 – 120 Sonrasında


Bu kez Hiparküs /Hipparch, presesyonu kullanıyor.

Antik Dönem


MÖ yaklaşık 300 ile MS 300 yılları arasında ki dönemdir.


Yaklaşık MÖ 300 – MS 100 yılları arası dönemi


Mısır´da ilk Hermetik Yazıtlar dönemi. Daha sonra Hermetik olarak adlandırılacak olan ilâhi Hermes ‘e merkezlenmiş dinsel bir öğretinin ilk oluşumuna gidiliyor. Roma / Grek dinselliği ve Plâtonizm birlikte ortaya çıkıyor.

Yaklaşık MÖ 100 – MS 400 dönemi


Astrolojinin Roma İmparatorluğu’nda yükselişi.

Roma İmparatorluğu zamanında, bilimsel bir prensip “= ars mathematica” olarak kabul gören ve hakikate evrensel yorumun modelini sunan astrolojinin güçlü bir biçimde yükselişi görülüyor.


Yaklaşık MS 2.yy Batlamyus


MS 100 – 178 Batlamyus´la birlikte Batı kaynakları kabulüne göre antik astroloji o zamanki bütünlüğüne erişiyor. Çalışmaları muhtemelen MS 148´de tamamlanan "Syntaxis Mathematica" ve MS 150´den sonra "Tetrabiblos" daha sonraki astroloji ve astronominin kanonik referans kaynaklarını oluşturacaktır.


MS 1. – 4. yy arası dönemi


Antik Dönemin Önemli Batılı Astrologları Manilius (1. yy), Dorotheus (1. yy), Vettius Valens (2. yy), Firmicus Maternus (4. yy) Yaklaşık MS 200 – MS 300 "Corpus Hermeticum" Hristiyan, yeni Platoncu ve Gnostik unsurlardan oluşan Hermetik Korpus´un kaleme alınışı.


MS yaklaşık 4.yy- MS 13.yy  dönemi


3. yy´dan itibaren Mani 216 - 276 / Manizm, İran ve Çin´den Ezoterik öğretilerin önemli aktarıcıları görülüyor. Manizm, oldukça üstün duruma gelerek, Devlet Hıristiyanlığı karşısında ciddi bir rakip haline geliyor.


4.- 8. yy dönem Geç Antik - Erken İslâm dönemi ve Ortaçağ dönemi


Astroloji Hıristiyanlık, Yahudilik ve İslâm Dinleri de astrolojik geleneği kendilerine has biçimde ele alıyorlar. İslâm tasavvufi yaklaşımda irdeliyor. Ancak Musevi Mistisizmi Kabala ile büyük benzerlikler ve yansımalar söz konusudur. Meselâ "Varoluş","BİR"lik, "Hayat Ağacı" görüşü ve onu sembolize eden motiflerin seccade ve mihraplara yansımış olması en tipik fikri benzerliklerin görsel benzerliklerine örnek olabilir.


7. – 10. yy  dönemi


Doğuda Erken İslam Astrolojisi; Klâsik Metinlerin Tercüme Edilişi; Yeni Teknik ve Tabloların / ZÎJ ‘in Geliştirilmesi
İslâm hükmü altında astroloji, antik öğretiler temelinde önemli gelişimleri tecrübe ediyor. 762´de Bağdat kuruluyor. Bilimler, Halifeler tarafından teşvik ediliyor. İsimleri kendi buldukları yıldızlarla anılan önemli astrologlar ise; 8.yy ma´Shallâh, 9. yy al– Khwârizmî, al– Kindî, 9.– 10. yy al– Battânî, Abû Ma´shar ve 10.– 11. yy al Birûnî 'dir.


6. – 13. yy  dönemi

Hıristiyan Manastır Okullarında Astrolojinin muhafaza edilmesi Hıristiyanlıkta da, 6.yy özellikle Boethius, 7.yy Sevilla’lı  Isidor ve 8.yy Beda´nın aracılıklarıyla antik öğretilerin devamlı geliştirilmiş olduğu görülür. 9.yy´da tercümeler sayesinde birçok kaynak metinle tanışılıyor. Astroloji, özellikle takvimle ilgili işlerde önemli bir rol oynamaktadır. Özellikle 10.yy Gerbert von Aurillac ve 12. yy Adelard von Bath aracılığıyla, İslâm astrolojisiyle karşılıklı canlı bir bilgi alış ve verişi görülür. Astroloji, 12.yy döneminde Hristiyan dünyada Gerhard von Cremona, Bernardus Silvestris, 13.yy´da Michael Scotus vb. katkısıyla güçlü bir biçimde parlar.

10.- 15.yy dönemi


İspanya, İslâm Astrolojisinin Kalesi Haline Gelir. Antik ve erken İslâm Astrolojisi'nin geliştirilmesinde en önemli astrologlar, 10.yy al– Majritî, Alcabitius ve 11.yy Ali Ben Ragel. Bu dönemde Yahudiler de önemli astrologlar olarak rol oynuyorlar.
13./14.yy´da Alfonsin tabloları ortaya çıkıyor.

MS yaklaşık 15 - 17 .yy arası dönemi ve Rönesans dönemi

15. yy dönemi


1433 –1499 Marsilio Ficino ve Fiorentina Akademisi "Corpus Hermeticum" un Ficino tarafından Latinceye tercümesi, ezoterik ve astroloji tarihinde önemli bir dönüm noktasına karşılık gelmektedir. Yolu açan önemli mason astrologlar, 15.yy Giovanni Pico della Mirandola ve 15.>16.yy Pietro Pomponazzi'dir.


15.- 16. yy dönemi


Bu dönem "Magia Naturalis" in Altın Çağı dır. Bu zaman aralığında, doğa bilimlerinin, Simya'nın, Astroloji'nin ve Teolojı'nin gelişimini kapsayan dinamik – ezoterik evren modellerine dair merkezi çalışmalar, Özellikle 1486–1535 Agrippa von Nettesheim ve 1493–1541 Paracelsus tarafından üretilmiştir.


16.yy dönemi Astrolojinin Altın Çağı ve Kıyamet Tellallığı Dönemi


Aralarında 1501– 575 Girolamo Cardano´nun olduğu önemli astrologlar Astroloji'nin temel çalışmalarını yazıyorlar ve danışman olarak çalışıyorlar. Kıyamet gününün beklenmesi ve Hıristiyanlıkta muayyen mezheplere ait ayrı düşmeler, astrolojik zaman hesabına olan ilgiyi artırıyor. Almanaklar ve öngörüler popüler hale geliyor.


16.-17.yy ve sonrası

 

1473–1543 Nikolaus Kopernik, 1571–1630 Johannes Kepler, 1564–1642 Galileo Galilei, 1643–1727 Isaac Newton ve benzerlerinin araştırmaları sayesinde,  Kozmozun Heliocentric / Güneş merkezli modeli ile mekanik–empirik temellere dayanan bir bilimsel olarak ortaya çıkıyor. Yer merkezli / Geocentric Astroloji böylece kısmen sorgulanır oluyor. 1600 yılların başında teleskopun kullanılmasıyla birlikte astroloji ve astronomi arasındaki fark ortaya çıkmıştır. Daha önce Copernicus’un ortaya koyduğu güneş merkezli evren sistemi, bu zamanda Kepler, Brahe ve Galileo’nun çalışmalarıyla gerçeklik kazanmıştır. O zamana kadar dünyayı evrenin merkezine alan sistemin, gerçek olmadığı kanıtlanmıştır. Geo-sentrik evren modeli terk edilip, helio-sentrik evren modeli kabul görmüştür. Astrolojinin bu yeni paradigmayla uyuşmayan okült yaklaşımları bilimsel eleştirilere hedef olur. Astrolojinin 17. ve 18.yy´larda yaşadığı kriz daha çok, bundan kaynaklanır.

1781’de William Herschel tarafından Uranüs’ün keşfi, Satürn’den sonra gezegen olmadığını düşünen astroloji için bilimden ayrılma zamanını getirmiştir. 1846’da Neptün’ün, 1930’da Pluto’nun keşfi bu ayrımı kesinleştirmiştir. Ancak astrolojinin kullanımı devam etmiştir. Fakat astrolojik sembolizmin ilk referansı olan ENUMA ANU ENLİL ve MÖ 800 ve 686 yılları arasında tamamlanan astronomik seri MUL.APİN’in incelendiğinde Uranüs, Neptün Pluto dahil günümüz de ki “12 Planet” in  Yörüngeleri Yörünge Seyir zamanlarını doğru olarak tanımlayan bir içerik bulunduğu da dikkate alınmalıdır.

 17. - 18.yy dönemi


Kriz ve Yaşama Mücadelesi dönemi, Astroloji için bir kriz dönemidir. Bu kriz İngiltere dışındaki tüm Avrupa ülkelerini vuruyor. İngiltere´de 1602–1681 William Lilly zamanın en önemli astrologları arasında yer alıyor ve onun yanında 1627 – 1704 John Gadbury, 1644–1715 John Patridge ve diğerleri de etkili oluyorlar.
18.yy´ın aydınlanma çağı, artık "sözde bilim" olarak tanımlanan astrolojiyi kendisini savunmaya ittiriyor.

18.- 19.yy  dönemi


Astroloji diğer kültür alanlarına kayıyor. Aydınlanma çağı, astrolojik ve ezoterik geleneklere ait unsurlar kabul edilmiş bilimler sınıfından çıkartılmasına ve bunların özellikle sanat ve romantizm literatürüne kaymasına neden oluyor.


19- 20.yy dönemi Modern Çağ

1781–1930 Yeni Göksel Cisimlerin keşfi

 Astrolojide Batıda geçerli olan 7 adetlik Planet dizini yeni büyük keşiflerle hem gezegenler ve hem de astroidlerle genişliyor. Zaten bilindiği "Sargon Tabletleri" ile kanıtlı ve Gılgamış Destanında var olan Uranüs 1781 yılında, Neptün, 1846 yılında, Astroid kuşağı, 1801–1845 yılları arasında, Pluto 1930 yılında batı tarafından keşfedilmiştir .

 

19.yy Astrolojinin İngiltere´de Durumu


Britanya´da astroloji, 19. yy´da da 1778–1842 John Varley gibi meşhur astrologlarca yaşatılmaya devam ediyor.

1875 Teosofi Birliğinin Kuruluşu


Teosofi Birliği, 20.yy´da Ezoterizmin en güçlü motoru haline geliyor. Helena Petrovna Blavatsky 1831/1891 tarafından kurulan bu birliğin çalışmaları ile, Astrolojinin Teosofik – Ezoterik yorumu, 20.yy´da astrolojinin etkili kordonlarından birisi haline geliyor. En önemli yandaşı ise Alan Leo´dur 1860/1917.

20.yy Okullara Ayrılma ve Psikolojik Astrolojinin Ortaya Çıkışı

 

1800’lü yılların sonunda, İngiltere’de yaşayan Alan Leo (William Frederick Allan) modern astrolojinin öncülüğünü yapmıştı. Kurduğu topluluklarla astrolojiyi canlandırmıştır. Leo’nun başarısı Almanya ve Fransa’ya sıçramıştır. Astroloji, İngiltere’den çıkarak Avrupa´nın diğer ülkeleri ve ABD´de tekrar popüler hale gelmiştir. 1933´e kadar Almanya´da, kısmen sonraki zamanlar için anlamlı olacak, Teosofik yaklaşımlı okullar dışında, yeni okullar kurulmaya başlanmıştır. 1948’de Londra’da yeni bir gelişmeyle astroloji daha farklı bir yapılandırma içine girmiştir. Faculty of Asrological Studies (FAS) Margaret Hone ve Charles Carter tarafından kurulmuştur. Yanı sıra harmonikler, orta noktalar gibi birçok modern astroloji tekniği bu yıllarda John Addey, Alfrerd Witte, Reinhold Ebertin gibi kişiler tarafından geliştirip günümüz dünya anlayışına sunulmuştur.

Modern astrolojinin gelişmesiyle daha kehanetsel ve kadersel saptamalarda bulunan klasik astroloji bilgileri yerine, insan psikolojisini daha ön plana alan bir astroloji anlayışı gelişmiştir. Carl Gustav Jung´un öğretileri üzerine kurulmuş ve somut gelecek öngörüsü / kehanet /falcılık amacıyla yorumlama yaklaşımı yerine merkezine “kişinin kendisini tanımayı “oturtan Psikolojik Astroloji benimsenmeye başlanmıştır.

Olayların dışarıdan insanı etkileyecek şekilde ortaya çıkması anlayışı yerine, daha içsel etkilerin olayları etkileyebileceği anlayışı üzerinde durulmuştur.

1990 yıllara gelindiğinde önemli bir proje başlatılarak, eski kaynaklardaki bazı gerçekleri ortaya koyma arayışı gündeme gelmiştir. Arhat Projesi’yle Robert Hand ve Robert Schmidt eski astrolojik kitapları günümüz dillerine çevirip, güncel kullanıma sunmaya başlamışlardır.

Halen aktif olarak psikolojik astroloji, dünya astrolojisi, astrokartografi, sağlık astrolojisi, ilişkiler astroloji gibi birçok ana dal ve bu konularda uzmanlar yetişmektedir. Eski bilgilerden yola çıkarak uygulanan soru astrolojisi ve devamında klasik astroloji bakış açısında günümüzde popüler kullanımlardandır. Astroloji’nin bir dönem üniversitelerde ders olarak okutulmasından, uzun yıllar sonra, astroloji tekrar üniversitelere dönmüştür. 2000 yılında Amerika’da Seattle Üniversitesi’nde Kepler College kurulmuştur. 4 yıllık eğitimini sadece astroloji üzerine vermektedir. Günümüzde birçok üniversitenin içinde ya da sürekli eğitim merkezlerinde eğitimler verilmektedir. Yanı sıra birçok ulusal ve uluslar arası astroloji derneği ve birliği çalışmalar yapmaktadır.  Artık Astroloji birçok batı ülkesinde milli meslek kuruluşları tarafından tanıtılmaktadır.

Derleyen: Ümran Ensari

Kaynaklar, internet, anazadede, astrolojiuzmanı